Pierwszy drut tego typu został opatentowany przez Luciena B. Smitha z Kent w stanie Ohio, 25 czerwca 1867 roku. Kolce wystawały z małych klocków drewna, nawleczonych na drut.
W następnym roku M. Kelly opatentował skręcany drut dwużyłowy z rombowymi kolcami, reklamowany jako materiał na "mocne cierniste ogrodzenie". Płoty zbudowane z "rombów Kelly'ego" stoją po dziś dzień w różnych regionach Ameryki. Dopiero w roku 1874 amerykański farmer Joseph F. Glidden zbudował i opatentował pierwszą maszynę do jego wyrobu, co umożliwiło  produkcję masową a jemu przyniosło fortunę. Równolegle z nim i w tajemnicy, nad maszyną do wyrobu drutu kolczastego pracował też Jacob Haish - niestety przegrał wyścig co skłóciło dotychczasowych przyjaciół.

Wynalazek drutu poprzedził i umożliwił kolonizację amerykańskiego Zachodu - doskonale nadawał się do grodzenia ogromnych ranch budowlanych.
Istnieje ponoć ponad 1,5 tysiąca odmian drutu kolczastego.
Zasieki wojskowe z drutu kolczastego zbudowała po raz pierwszy armia Stanów Zjednoczonych na Kubie w czasie wojny hiszpańsko-amerykańskiej w roku 1898. Kilometry drutu kolczastego rozpinano w Europie w rowach strzeleckich i wokół nich podczas trwania I wojny światowej.

http://www.wynalazki.mt.com.pl

Drut kolczasty – liniowy element konstrukcyjny zapór (zasieków przeciwpiechotnych i ogrodzeń (płotów). Wykonywany jest w postaci dwóch (rzadziej trzech) skręconych spiralnie drutów stalowych (nośnych, właściwych). Na nich w odstępach nawinięte są w sposób uniemożliwiający przesuwanie wzdłuż i obracanie wokół drutu nośnego, krótkie odcinki drutu (zwoje) o wystających, ostro ściętych końcach długości kilkunastu milimetrów. Właściwości drutu kolczastego opisują: grubość drutów nośnych, odległość pomiędzy zwojami kolców i liczba wystających końców w zwoju (2 lub 4).

http://pl.wikipedia.org/wiki/Drut_kolczasty